Heenreis, dag 1

23 mei 2025: Op weg naar Zweden

We zijn aan vakantie toe. En waar ga je dan heen? Niet naar het zonnige zuiden, de hitte, de droogte. Daar hebben we in Nederland al genoeg last van. Naar het noorden dus, de bossen, de meren, de koelte. Ikealand. Op weg naar Legoland ontdekken we dat Hamburg in de weg ligt. Omwegen zijn er niet, en Hamburg timmert overal aan de weg, zodat we lang onderweg zijn. Hoe kom je dan naar boven? Stug volhouden. Het kost een paar uurtjes, maar we graven ons door de rijstebrijberg van files heen. Intussen blijkt dat we niet zo goed hebben opgelet en blindelings onze TomTom hebben gevolgd. In plaats van een mooie lange brug staan we opeens voor een veerpont. Tommie zegt nog even behulpzaam: “neem over 500 meter de veerpont.” We volgen de instructies. Het blijkt eenvoudig. Elk half uur vertrekt er zo’n ding. De overtocht duurt 45 minuten. En voor de prijs kan je op zijn minst 5 x naar Texel met de auto. Maar daarna zijn we dan tenminste in Denemarken. En volgens Tommie was dit de snelste route.

Hoever gaan we vandaag? Germen wil nog wel even door. De boot was een mooi rustmoment, we kunnen dus nog wel even. Zo’n 40 km voor Kopenhagen gaan we maar eens op zoek naar een onderkomen. De eerste neemt de telefoon op in het Deens en spreekt alleen een boodschap in die we niet kunnen verstaan. Laten we maar gewoon naar een hotel toe rijden. Die blijkt dicht. Misschien wat dichter bij Kopenhagen? Kans dat ze daar Engels spreken. We vinden op ons telefoontje (je kunt toch echt niet meer zonder) een hotel dat redelijk in prijs lijkt. Germen belt. Ja ze spreken Engels. En ja, ze hebben een kamer. Nog een half uurtje.

We komen aan bij het grote stadion van Kopenhagen. Het blijkt een sport hotel te zijn met eindeloos veel accommodaties en eveneens eindeloos veel parkeerruimte. Hier zijn de hoofdkwartieren van ongeveer alle Deense sportverenigingen gevestigd. En die bobo’s moeten natuurlijk ook nog ergens overnachten. Vandaar het hotel. Het overgrote gedeelte is echter gereserveerd voor sportvelden, sportzalen en vergaderruimte. Het is enorm. Ergens op een veld wordt gevoetbald.

We checken in. Inmiddels is het al na acht uur en we hebben nog niet gegeten. Het restaurant van dit complex is alleen maandag t/m donderdag open. Niet vandaag dus. Maar aan de balie worden we verwezen naar een café dat tot 10 uur open is en bovendien dichtbij. We vinden het zonder probleem. Helaas, ze zijn tot 9 uur open. Inmiddels is het half 9. Maar ze kunnen nog wel iets snels voor ons maken. En zo zitten we een kwartiertje later achter een paar prima hamburgers (10 cm hoogte, je hebt echt een mes en vork nodig) met even prima frietjes en een groot glas Deens bier. De bediening wacht braaf tot we zijn uitgegeten.

Onze kamer is enorm: zo’n 10 meter lang en 3 ½ meter breed. Daarin het kleinst mogelijke badkamertje, twee bedden die ruim een meter uit elkaar staan met een aan de muur bevestigd tafeltje ertussen. Nog mooi dat het geen strijkplank is. Verder is het er bloedheet en liggen er donzen dekbedden. Gelukkig hebben we zelf ook nog wat beddengoed bij ons van wat luchtiger soort. Even uit de auto halen. Welterusten.